كه از صادق آل محمد عليهم السلام پرسيدم صوم يوم عرفه را فرمود " عيد من أعياد المسلمين " گفتم صوم يوم عاشورا چگونست ؟ فرمود أو در روزى است كه حسين در أو كشته شده پس اگر تو شماتت كنند اى روزه دار ، آنگاه فرمود هما تا آل أمية نذرى كردند كه اگر حسين كشته شود آن روز را عيد قرار دهند وبه شكر اين نعمت روزه گيرند وأولاد خود را مسرور نمايند واين سنتي شد در آل أبي سفيان تا امروز واز اين روى روزه گيرند أو را وبر أهل وعيال خود ادخال فرح كنند آنگاه فرمود روزه براي مصيبت نمىشود ونيست مگر براي شكر سلامت همانا حسين كشته شد در روز عاشورا هان اگر تو از مصيبت زدگان أو هستى روزه مگير واگر از شماتت كنندگانى واز آنانى كه به سلامت بنى أمية مسرور شدند روزه بدار به شكر خداى تعالى ( 1 ) . اين است جمله از اخبار وارده در منع از روزه روز عاشورا واختلاف بين دو طايفه از اخبار ظاهر است لهذا علماى شيعه - رضوان الله عليهم - در صدد جمع وتوجيه بر آمدند وجه در رفع منافاة واختلاف به تتبع در مطاوي كلمات أصحاب به نظر آمده : وجه أول اينكه صوم بر دو قسم واقع مىشود يكى صوم تبركى كه بعنوان تعييد وشادمانى است وديگر حزنى كه برانى مصيبت زدگان ، اخبار ناهيه منزل بر قسم اولند واخبار مرخصه ناظر به قسم ثاني ، پس اختلاف مرتفع شد واين جمع را نسبت به مشهور داده اند بلكه دعوى اجماع كرده اند ، چنانچه عبارت غنيه شامل أو است ودر ( رياض ) و ( جواهر ) نفى وجدان خلاف از استحباب

--> 1 ) وسائل الشيعة كتاب الصوم باب 21 الرقم 7 بحار الأنوار 45 / 95 .